
آشفتگیهای استقلال در این روزها با وجود یک مالک ثروتمند، نتیجه استبدادی است که در آن باشگاه حاکم شده.
به گزارش استقلال نیوز، احمد شهریاری بدون آنکه چندان در رسانهها آفتابی شود یا پاسخگوی انتقادها باشد، قصد دارد صرفا با تجربه مدیریت در یک باشگاه منحل شده، بیریشه و پاسکاری شده بین تهران و قم (صبا) و با روابطی که از آن دوران دارد، یکی از معتبرترین باشگاه های حاضر در لیگ نخبگان آسیا را اداره کند.
اما واقعیت را باید خیلی صریح و بیتعارف برای احمد شهریاری نوشت. استقلال(تاج) را نمیتوان با یک مدیرعامل کماختیار و مدام در حال کسب اجازه از رییس هیات مدیره اداره کرد. نمیشود بدون هماهنگی با کادرفنی تیم بزرگی مثل استقلال بازیکن بیکیفیت خارجی جذب کرد. استقلال را نمیتوان با دفترچه تلفن بازمانده از دوران صبا پیش برد. شاید بتوان رفیق آن دوران، محمدحسین ضیایی را با تحریف تاریخ به عنوان رییس آکادمی منصوب کرد یا مصطفی کارخانه را با وجود گرایش به پرسپولیس، وارد هیات مدیره استقلال کرد اما در کوتاه مدت یعنی همین روزها متوجه خواهید شد که تفاوت بزرگ استقلال با صبای بدون طرفدار در چیست؟ مثل ایده اشتباه تغییر اسم استقلال که به دلیل اعتراض هواداران میلیونی، به نتیجه نرسید.
نابلدیهای هلدینگ خلیج فارس برای اداره باشگاه بزرگ استقلال در این مدت، برکناری مدیرعامل در کورس قهرمانی و پنج هفته مانده به پایان لیگ یا برکناری سرمربی در هفته سوم که هر دوی این تغییرات میتوانست در پایان فصل انجام شود یا دخالتهای نابجا و اظهار نظرهای متوهمانهای مثل ایراد گرفتن از استپ کردن بازیکنان، گودی یا کبودی زیر چشمشان یا قطع شدن سرویس تغذیه اعضای تیم، همگی این عوامل نشان میدهد که باید منتظر بود تا دولت جدید هر چه زودتر مدیران هلدینگ را تغییر دهد، مثل سه سال قبل که هواداران استقلال منتظر آمدن دولت قبلی و نجات استقلال از دست مدیران گروه سلطانیفر و بذرپاش بودند.
به قلم محمد نوری فر
مطالب مرتبط:
اهمیت تعیین تکلیف هلدینگ خلیج فارس
هلدینگ خلیج فارس به بیراهه می رود/ استقلال را از چاله به چاه انداختند!؟
هلدینگ خلیج فارس به راه وزارت ورزش می رود؟!
هوادار استقلال هر سال باید زجر بکشد/ سیاست هلدینگ هم زجر حداکثری هواداران است!




لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی یابند.